poniedziałek, 23 listopada 2009

Podsumowanie Tygodnia Edukacji Globalnej

W minionym tygodniu obchodziliśmy już trzecią edycję Tygodnia Edukacji Globalnej. Ta coroczna międzynarodowa akcja ma na celu zwrócenie uwagi społeczeństw w Europie na potrzebę prowadzenia edukacji o sprawach globalnych poprzez intensywne i różnorodne działania skierowane przede wszystkim (ale nie tylko) do dzieci i młodzieży.


Ideą Tygodnia jest zapoznanie młodych ludzi z wyzwaniami i problemami współczesnego świata, kształtowanie wśród nich postaw sprzyjających ich rozwiązywaniu, respektujących różnorodność kulturową oraz umiejętność porozumiewania się z ludźmi wywodzącymi się z różnych kultur.

Najważniejszym wyzwaniem Tygodnia Edukacji Globalnej jest uświadomienie mieszkańcom państw europejskich współzależności pomiędzy nami i mieszkańcami mniej rozwiniętych obszarów globu, tzw. Południa, pokazywanie problemów wspólnych dla całej ludzkości i kierowanie uwagi na poszukiwanie potencjalnych rozwiązań.

TEG ma cztery stałe cechy: międzynarodowy zasięg, cykliczność, podobny termin organizacji obchodów w całej Europie i temat przewodni obchodów w każdym roku.

Tegoroczny temat brzmiał: Żywność dla wszystkich.


Już w tygodniu poprzedzającym TEG trwała kampania informacyjna, za którą odpowiedzialna była klasa 1 a LO. Na korytarzach pojawiły się więc barwne plakaty informujące o sytuacji dzieci i kobiet w różnych częściach świata i dodatkowo do naszych rąk trafiły ulotki i foldery zawierające istotne treści związane z prawami człowieka, celami milenijnymi i zagadnieniami globalnymi.

We wtorek i środę licealiści przy wydatnej pomocy uczniów z kl. 3 AG sprzedawali po złotówce jabłka z gospodarstwa Państwa Rogalewiczów i uzyskaną kwotę wpłacili na konto UNICEF, organizacji inicjującej akcje charytatywne pomagające zredukować poziom niedożywienia wśród dzieci na świecie. W naszej akcji chodziło o głodujące i niedożywione dzieci ze Sri Lanki. Kwota 69 zł pozwoli na zakup specjalnej odżywki ratującej dwadzieścioro troje maluchów.

Dziękujemy Wam za otwarte serce wsparcie tej akcji! Liczymy na Waszą ofiarność przy kolejnych działaniach, jesteśmy przekonane, że razem możemy więcej.


We czwartek pooglądaliśmy film „Wszystkie niewidzialne dzieci” w ramach Szkolnego Klubu Filmowego, którym opiekują się p. Kamila Możdżeń – Berbeć i p. Monika Komisarczyk. Omówieniem filmu zajęły się koordynatorki projektu UNESCO „To także Twój świat”: Ola Maj i Joasia Pasek.

W piątek – na podsumowanie Tygodnia - przeczytaliśmy specjalne wydanie „Ogólniaka” i „Żakolandii”, poświęcone m. in. TEG.

Na zakończenie chciałybyśmy podkreślić, że w ciągu dwóch tygodni odbyło się 13 warsztatów poświęconych prawom człowieka, dyskryminacji, zagadnieniom globalnym dla klas gimnazjum i liceum. To bardzo dużo jak na tak krótki czas. Zajęcia poprowadzili dla Was uczniowie zaangażowani w trzy projekty edukacyjne: „Patrz! Dzieci na świecie”, „Patrz i zmieniaj” oraz „To także Twój świat”.

Chciałybyśmy podziękować Nauczycielom i Dyrekcji za pozwolenie, by uczniowie mogli na wybranych lekcjach uczestniczyć w naszych warsztatach.

Paniom Dąbrowskiej i Podhorodeckiej za wielokrotne udostępnianie nam gabinetu.

Państwu Rogalewiczom za ofiarowanie nam dwóch skrzynek pysznych, zdrowych jabłek.

Kasia Malesa, Ola Maj

niedziela, 15 listopada 2009

Wideorelacja z warsztatów

10 listopada, we wtorek, na parę dni przed Tygodniem Edukacji Globalnej, dziewczyny z projektu „Patrz i zmieniaj”: Gosia Mróz, Dorota Gubernat i Kasia Zaustowicz przeprowadziły warsztaty dotyczące niesprawiedliwego systemu produkcji i handlu na świecie. W dwugodzinnych zajęciach udział wzięła klasa I d. Punktem wyjścia zajęć był film „My kupujemy, kto płaci?” o fabrykach zachodnich firm położonych w krajach Południa. Dokument opowiada o losie prostych ludzi, którzy padli ofiarą pazerności zagranicznych koncernów, wykorzystujących ich niewiedzę i niestabilne prawo. Autor filmu obiektywnie przedstawił tragedię całych społeczności wykorzystywanych przez kapitalistów, którzy bez skrupułów zatrudniają m. in. dzieci do pracy ponad siły za nędzną zapłatę. Zarówno ludzie dorośli, jak i dzieci są źle traktowani przez swoich szefów. Pracują w straszliwych warunkach, nie mają żadnych praw, są oszukiwani na czasie pracy. Film jest nie tylko obrazem o skandalicznym zachowaniu zachodnich producentów, pyta także nas – odbiorców – o to, jak się czujemy, mając już jakąś świadomość o całej tej sytuacji? Czy próbujemy reagować? Film wzbudził w mojej klasie wielkie emocje.

Zobaczyliśmy zniszczone chemikaliami ręce i niemal poczuliśmy atmosferę dusznej, śmierdzącej klejem fabryki. Tuż po projekcji prześledziliśmy „drogę bluzki”: od pól bawełny w Indiach, poprzez przewoźników, na półkach sklepowych w H&M kończąc. Okazało się, że pierwsze poziomy produkcyjne zapewniają obywatele takich krajów, jak Chiny, Indie, Pakistan czy Wietnam, w tym dzieci, które pracują nawet 90 godzin tygodniowo! Kolejnym punktem dyskusji była analiza podziału zysku ze sprzedaży tejże bluzki między osoby pracujące przy niej. Przyjęliśmy, że zysk wyniesie 200zł. Nikt jednak nie spodziewał się, że dla robotnika, który ją wykonał w zapylonej i dusznej hali, przypadnie 2zł! Na koniec warsztatów wywiązała się dyskusja dotycząca przyczyn obecnego stanu rzeczy i możliwościach zmienienia go na lepsze. Spora część klasy wyraziła pesymistyczną wizję przyszłości. Jednak dziewczyny z projektu udowodniły nam, że żmudne działania organizacji takkich jak np. Amnesty International przynoszą niewielkie, ale jednak pozytywne konsekwencje. Pozostaje sobie postawić pytanie – czy dobro człowieka kiedykolwiek stanie wyżej niż pieniądz?

Mateusz Dudek

***

W dniu dzisiejszym, na naszym kanale YT ukazał się nowy film. Jest to relacja z warsztatów przeprowadzonych dnia 10 listopada przez szkolną grupę "Patrz i zmieniaj". Zapraszamy do oglądania!:)

Nowy film

Zalecamy oglądanie w HD.

Relacja z seminarium w Srebrnej Górze

Punktualnie o godzinie 11.00 dwudziestu czterech uczestników projektu „To także Twój świat” z różnych szkół Dolnego Śląska zebrało się na skrzyżowaniu ulic Joannitów i Dawida we Wrocławiu, by razem wyruszyć na czterodniowe zajęcia do Srebrnej Góry.
Zakwaterowano nas w ładnym hotelu, w górnej części miasta. Po obiedzie od razu zaczęły się 4-godzinne warsztaty. Dzieliły się one na dwie części. Pierwsza z nich miała na celu wstępne zapoznanie się. Oczywiście nie obyło się bez mniej lub bardziej udanych prób zapamiętana imion koleżanek i kolegów: czterech Kubów, trzy Aśki, trzy Moniki... Tego było zdecydowanie za dużo! Problem został zażegnany, kiedy każdy z nas przyczepił do swojej bluzy karteczkę z własnym imieniem:).
W drugiej, ważniejszej części, wprowadzono nas w ogólną tematykę zajęć. Poruszaliśmy takie zagadnienia jak: „plusy i minusy globalizacji”, „eko na co dzień”, „zakupy z głową”, „czy istnieje pojęcie dobrej wojny czy złego pokoju?”. Na koniec obejrzeliśmy krótką prezentację o edukacji globalnej. Na wieczór zaplanowano tzw. „wieczorek integracyjny”, na którym bawiliśmy się świetnie. Dzięki różnorakim zabawom , proponowanym przez niesamowicie energicznych prowadzących, naprawdę miło spędziliśmy czas. Niektóre zadania wymagały od nas umiejętności grania (tzw. Dramy) i ścisłej współpracy, która w znacznym stopniu nas do siebie zbliżyła.
Kolejnego dnia, zaraz po śniadaniu, wyruszyliśmy na kolejne zajęcia pt. „Nasze prawa człowieka”. Najpierw podzielono nas na dwie grupy. Poprzez krótki quiz została sprawdzona nasza podstawowa wiedza o prawach człowieka. Aby bardziej wgłębić się w ten temat, trenerzy rozdali każdemu z nas artykuły z Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. Po zapoznaniu się z ich treścią, mieliśmy za zadanie dobrać do tekstu adekwatne według nas fotografie, zdjęcia czy pocztówki. Dzięki temu zadaniu poznaliśmy opinie poszczególnych uczestników.
W kolejnym etapie mogliśmy popisać się zdolnościami plastycznymi. Graliśmy w minikalambury, odgadując takie hasła, jak: tożsamość, uchodźca, mniejszości narodowe, solidarność czy dyskryminacja. Ostatnim punktem tej części było ćwiczenie pt. „Po której stronie stoisz?”. Na ścianie jednej strony sali wisiał napis „tak” po drugiej „nie”. Oglądaliśmy krótkie filmiki, do każdego z nich było zadane pytanie. Mieliśmy zadecydować według własnych odczuć. Zdarzały się sytuacje, w których zdania były podzielone, co wywoływało żywą dyskusję. Niektóre kontrargumenty skłaniały do przemyśleń, czasem pod wpływem któregoś z nich zmieniło się nasze zdanie na dany tematy.


Po przerwie obiadowej zajęliśmy się zagadnieniem: „Jej prawa człowieka”. Jak sama nazwa wskazuje, rozmawialiśmy o pozycji kobiet w społeczeństwie. Tym razem znowu podzielono nas na grupy. Każdy zespół dostał flipchart z następującymi, hasłami: „prawa kobiet”, „to co ogranicza prawa kobiet”, „konkretne przykłady łamania praw kobiet”. Mieliśmy ok. 5 minut na napisanie skojarzeń, a potem plakaty „frunęły”, tzn. wymienialiśmy się nimi, dopisując własne spostrzeżenia. Następne zadanie wymagało od nas nie lada talentów aktorskich. Standardowo podzielono nas na drużyny i przydzielono scenki. Każda z nich opowiadała historię innej kobiety. Występy były bardzo ciekawe, momentami zabawne. Po każdym z nich dyskutowaliśmy o sytuacji głównej bohaterki. Niektóre opowieści były straszne, jednak prawdziwe, oparte na faktach.
Wieczór spędziliśmy na oglądaniu filmu pt. “Wszystkie niewidzialne dzieci”. Na całość dzieła składa się siedem filmów. Ukazują one życie dzieci z różnych kontynentów. Każda historia obrazowała dramatyczną sytuację małego bohatera. Stanowiła przykład łamania praw dziecka w różnych zakątkach świata.
Na pierwszych warsztatach trzeciego dnia wykorzystaliśmy wiedzę z filmu. Kolejny raz pracowaliśmy w grupach. Każda drużyna wylosowała jedną z siedmiu historii i zabraliśmy się do jej analizy. Musieliśmy przedstawić swojego bohatera w formie plakatu, na którym znalazł się rysunek i najważniejsze elementy życia każdego z dzieci. Trzeba przyznać, że to ćwiczenie wyszło nam wyjątkowo dobrze i trenerzy ocenili je wysoko.
Na poobiednich zajęciach zajęliśmy się już tym ostatnim, lecz chyba najbardziej nużącym punktem całego seminarium. Tytułem tych warsztatów było “ABC zarządzania projektem”. Prowadzący uczyli nas planowania. Nie były to zbyt ciekawe zajęcia, mimo to bardzo nam się przydały. Dzięki nim dowiedzieliśmy się, czym powinniśmy się kierować, co jest ważne, a czego unikać we własnych projektach. Na sam koniec, tradycyjnie pracowaliśmy w grupach. Tym razem naszym zadaniem było skonstruowanie z otrzymanych materiałów “maszyny latającej” dla jajka. Mieliśmy mało czasu, więc trzeba było współpracować. Na koniec każdą machinę zrzucaliśmy z balkonu, by sprawdzić czy konstrukcja ochroniła jajko. Okazało się, że wszyscy “pasażerowie” wyszli cało z dość twardych upadków:). To ćwiczenie miało na celu pokazanie nam, jak ważna jest współpraca i podział obowiązków w projekcie.


Tym razem zakończyliśmy dzień “imprezą pożegnalną”. Zorganizowanie tego punktu seminarium należało do nas. Wymyśliliśmy, że zorganizujemy sobie własny program “Mam talent”. Bardzo udanie udało się nam sparodiować jury, tak więc nie zabrakło Małgorzaty Foremniak, Agnieszki Chylińskiej i oczywiście Kuby Wojewódzkiego:). Zaraz po naszym minishow graliśmy w gry i zabawy, świetnie się przy tym bawiąc.
Ostatni dzień. Wszyscy byli zmęczeni, chcieli już jechać do domu... Musieliśmy jeszcze jednak udać się na ostatnie warsztaty. Na nich każda szkoła pracowała już osobno, pisząc własny program Tygodnia Edukacji Globalnej . Mogliśmy dokładnie wszystko zaplanować, a przy tym skonsultować się z trenerami. Kiedy już każda dwójka miała opracowany plan działań, ostatni raz usiedliśmy w kółku, by poddać nasze 4-dniowe seminarium ewaluacji. Wypowiadali się zarówno prowadzący, jak i my. Wszyscy ocenili pobyt na plus, z tego wynika, że czas nie poszedł na marne.
Chyba każdy wyjechał ze Srebrnej Góry z tym, czego oczekiwał. Mieliśmy już plany działań, dostaliśmy potrzebne materiały. Teraz nie pozostaje nam nic innego, jak działać :) Przed nami organizacja Tygodnia Edukacji Globalnej. Pamiętajmy: to także Twój/ nasz świat!

Katarzyna Malesa
Joanna Pasek

Projekt Centrum Inicjatyw UNESCO „To także Twój świat” w naszej szkole

„To także Twój świat” jest projektem dla szkół średnich dotyczącym edukacji globalnej. W tym roku ruszyła już V edycja programu, uczestniczy w niej dwanaście szkół z Dolnego Śląska, w tym i nasza szkoła.

Celem projektu jest zapoznanie młodych ludzi z wyzwaniami i problemami współczesnego świata, kształtowanie wśród nich postaw sprzyjających ich rozwiązywaniu, respektujących różnorodność kulturową oraz umiejętność porozumiewania się z ludźmi wywodzącymi się z różnych kultur.

Edukacja globalna popularyzowana poprzez działania w ramach tego projektu pomaga zrozumieć młodzieży zależności pomiędzy życiem własnym i innych ludzi na świecie w stale zmieniającej się globalnej i wielokulturowej społeczności. Edukacja globalna mieści w sobie następujące dziedziny:
• Edukację rozwojową
• Edukację o prawach człowieka
• Edukację o zrównoważonym rozwoju
• Edukację na rzecz pokoju i zapobiegania konfliktom
• Edukację międzykulturową

W naszej szkole działania w ramach projektu prowadzą Katarzyna Malesa i Ola Maj z kl. 1 c oraz Joanna Pasek z kl. 1 d. Koordynatorką projektu w jest Monika Komisarczyk.

nasze motto…
powiedz mi a zapomnę
pokaż mi a zapamiętam
pozwól mi wziąć udział
a zrozumiem

/Konfucjusz/

wtorek, 3 listopada 2009

16 – 20 listopada Tydzień Edukacji Globalnej w naszej szkole

Tydzień Edukacji Globalnej to coroczna międzynarodowa akcja, która ma na celu zwrócenie uwagi społeczeństw w Europie na potrzebę prowadzenia edukacji o sprawach globalnych poprzez intensywne i różnorodne działania skierowane przede wszystkim (ale nie tylko) do dzieci i młodzieży. Ideą Tygodnia jest zapoznanie młodych ludzi z wyzwaniami i problemami współczesnego świata, kształtowanie wśród nich postaw sprzyjających ich rozwiązywaniu, respektujących różnorodność kulturową oraz umiejętność porozumiewania się z ludźmi wywodzącymi się z różnych kultur.
Tegoroczna edycja Tygodnia – trzecia w naszej szkole ! – poświęcona jest problemowi głodu na świecie. Głód jest jednym z największych problemów współczesnego świata. Według Światowej Organizacji Zdrowia 1/3 ludności na świecie głoduje. Właściwe odżywianie ma wpływ na rozwój zarówno fizyczny jak i emocjonalny. Dzieci oraz młodzież są szczególnie narażeni na negatywne skutki niedożywienia.

W 1947 Organizacja ds. Wyżywienia i Rolnictwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (FAO) ogłosiła 16 października Światowym Dniem Walki z Głodem. W tym dniu na całym świecie zbierane są fundusze na programy dożywiania.
"Wszystko sprowadza się naprawdę do tego: całe życie jest ze sobą powiązane. Jesteśmy złapani w sieć wzajemności, z której nie można uciec, włożeni w jeden worek przeznaczenia. Cokolwiek dotyka kogoś bezpośrednio, wpływa na nas pośrednio. Zostaliśmy stworzeni do życia razem z powodu współzależnej konstrukcji rzeczywistości. Czy pomyślałeś kiedyś, że nie możesz wyjść rano do pracy bez bycia zależnym od większości świata? No właśnie, czy zastanawiałeś się kiedyś nad tym? Skąd pochodzi kawa w twoim kubku? Skąd się wzięła gąbka? Jakim cudem trafił na twój stół bananowy jogurt? I zanim skończysz śniadanie, już zależałeś od ponad połowy świata."

Te słowa wypowiedział Martin Luther King podczas wigilijnego kazania w 1967 roku. Jeśli już wtedy tak wyraźnie widać było globalne zależności w naszym codziennym życiu, to co dopiero teraz – w dobie Internetu, podróży i zglobalizowanej produkcji przenoszącej się z kraju do kraju.
16 listopada rozpoczynamy Tydzień Edukacji Globalnej w naszej szkole planujemy: warsztaty dla klas gimnazjum i liceum prowadzone przez młodych edukatorów, projekcję filmu „Niewidzialne dzieci” w ramach Szkolnego Klubu Filmowego, konkurs plastyczny na temat praw kobiet i dzieci na świecie, kampanię informacyjną popularyzującą edukację globalną w postaci ulotek, plakatów i specjalnego wydania gazetki szkolnej, minimaraton pisania listów organizowany przez Szkolną Grupę Amnesty International i sprzedaż ekologicznych jabłek z gospodarstwa Państwa Rogalewiczów.
Tydzień Edukacji Globalnej w naszej szkole organizują: klasa 1 a LO, zespół projektu „Patrz i zmieniaj”, zespół projektu „Patrz! Dzieci na świecie”, Szkolna Grupa Amnesty International nr 108 oraz Kasia Malesa, Ola Maj i Asia Pasek – koordynatorki projektu UNESCO „To także Twój świat”.
Zapraszamy do udziału w TEG!

Warszawa da się lubić…

W dniach 24-25 października młodzi edukatorzy z naszej szkoły: Agnieszka Gniadek, Paulina Lechowska i Bartosz Bednarz uczestniczyli w specjalnych warsztatach w ramach projektu „Patrz! Dzieci na świecie”. Chcesz wiedzieć, jak się tam dostali i po co tam byli? Zapraszamy do lektury !

Przed

Jeszcze w czerwcu, po ukończeniu pierwszej edycji projektu „Patrz i zmieniaj”, zakwalifikowaliśmy się do nowego projektu „Patrz! Dzieci na świecie”. Na początku było „treningowe” zadanie, a później –we wrześniu – rozpoczęliśmy dwutygodniowe, internetowe szkolenie. Tak, w wielkim skrócie, można opisać początki realizacji projektu „Patrz! Dzieci na świecie” przez uczniów naszej szkoły. 14 dni dość intensywnej pracy opłaciły się. Liderzy dowiedzieli się wielu nowych rzeczy i technik prowadzenia zajęć.
Następnie mieli nieco ponad tydzień na przygotowanie i przeprowadzenie swoich własnych, pełnowymiarowych, czterdziestopięciominutowych zajęć. Padło na klasę 1a LO. Udokumentowaną relację przesłali ekspresowo do Centrum Edukacji Obywatelskiej i czekali na werdykt rozstrzygający o tym, które szkoły będą uczestniczyć w bezpłatnym szkoleniu młodych edukatorów w Miedzeszynie pod Warszawą.

Podczas

Opowiadają młodzi edukatorzy: Przeprowadzone przez nas warsztaty okazały się niemałym sukcesem i to napawało nas optymizmem przed kolejnym punktem projektu, którym było spotkanie najlepszych grup na dwudniowym szkoleniu w Warszawie. Zaproszonych mogło być tylko 8 ekip, więc aby otrzymać zaproszenie, musieliśmy pokonać sporą konkurencję. Jak widać, udało się. Po długo oczekiwanym ogłoszeniu wyników ogarnęła nas fala radości. Jedziemy do stolicy!

Niewątpliwie Warszawa leży w większej odległości od Trzebnicy niż Wrocław, więc i podróż musiała być dłuższa. Wraz z koordynatorką projektu p. Moniką Komisarczyk wyruszyliśmy w sobotę 24 października o 3 nad ranem. Dzięki wczesnej porze bez problemu przejechaliśmy trasę Trzebnica – Miedzeszyn k. Warszawy. Na miejsce dotarliśmy ok. godz. 8.

Całe zamieszanie odbywało się w Centrum Konferencyjnym na ul. Odrębnej (ok. 17 km do centrum miasta). Budynek z zewnątrz nie budził miłych uczuć. Na szczęście wewnątrz było już o wiele lepiej. Pokoje miały niezły standard. Po zakwaterowaniu zostało nam jeszcze jakieś 3 godzinki na odespanie zarwanej nocy.

Ok. 11 przybyli ludzie z CEO, czyli nasi mentorzy i moderatorzy zajęć. Kwadrans później rozpoczęły się zajęcia – osobno dla uczniów, osobno dla nauczycieli. Tematem warsztatów były m.in. praca dzieci na świecie, globalne zależności i techniki prowadzenia lekcji. Byliśmy zachwyceni mnogością ćwiczeń i ilością informacji, jakie wpajano nam w łatwy i przystępny sposób. Wiele wynieśliśmy z dyskusji, które były bardzo burzliwe , ponieważ uczestnicy prezentowali różne poglądy na dany temat. Jednak w kategorii „najbardziej - naj” wygrywają zabawy pobudzające i integracyjne, które nam kojarzą się ze świetną zabawą. Nasi wspaniali prowadzący uświadomili nam, jak ważną rolę podczas prowadzenia warsztatów odgrywa właśnie ten element . Na pewno go użyjemy!:)
Warsztaty były bardzo, ale to bardzo intensywne (mało przerw, dużo ćwiczeń) i długie (trwały do 19).

Po kolacji zamieniliśmy jeszcze kilka słów z pozostałymi uczestnikami, a potem, wraz z naszą opiekunką p. Komisarczyk, wyruszyliśmy „na miasto”. Po zaparkowaniu wozu na ul. E. Platter, poszliśmy zobaczyć dumę stolicy, a zarazem wielką, komunistyczną pamiątkę, Pałac Kultury. Z racji tego, że lało jak z cebra, dalsze zwiedzanie nie miało najmniejszego sensu. Poradziliśmy sobie i z tym faktem, idąc na wieczorny seans do Multikina. Do ośrodka wróciliśmy około północy.

Po o godzinę dłuższym śnie (zmiana czasu), czekał nas nowy dzień zajęć. Zaczęliśmy o 8:30. Niemal bez przerwy pędziliśmy, aby „dogonić scenariusz warsztatów” i wykonać wszystkie punkty. Udało nam się, dzięki czemu wiemy jeszcze więcej. Zjedliśmy obiad i wyruszyliśmy w podróż powrotną. W okolicach godziny 21.30 odebrali nas rodzice.

Po

Czy warto było jechać? Zdecydowanie tak. Z weekendowego wyjazdu wynieśliśmy bardzo dużo i (co najważniejsze) bardzo nam się podobało. Poznaliśmy wielu nowych ludzi, z którymi spotkamy się jeszcze za miesiąc na warsztaty podsumowujących.
Nowe techniki na pewno wykorzystamy przy prowadzeniu naszych zajęć, które planujemy w wielu klasach. O czym będą? Dowiecie się w swoim czasie Do zobaczenia na lekcjach!

Agnieszka Gniadek
Paulina Lechowska
Bartosz Bednarz



ZDJĘCIA WKRÓTCE